Zespół Cieśni Nadgarstka

 

 

Zespół Cieśni Nadgarstka

 

Zespół Cieśni Nadgarstka - Medicalbroker

 

Przyczyny:

 

Zespołowi Cieśni nadgarstka sprzyja praca w pozycjach wymuszonych z koniecznością powtarzania wielokrotnie tych samych czynności(pisanie na klawiaturze komputera, obsługa pulpitu sterowniczego, praca w kuchni, na taśmie produkcyjnej itp.). Ból może wywołać gra na instrumencie czy długa jazda rowerem. W przypadku kobiet odczucie cierpnięcia, szczególnie w nocy, wzmaga cykl menstruacyjny. W kilku procentach powodem choroby mogą być źle wygojone złamania lub zwichnięcia w obrębie nadgarstka,zmiany zwyrodnieniowe, zaburzenia hormonalne i inne oraz nierzadko towarzyszy chorobom reumatoidalnym RZS. Należy wspomnieć,iż zespołom bólowym dłoni sprzyjają: przodopochylenie tułowia, garbienie się, praca z wyciągniętymi do przodu rękami czy praca w wymuszonym ułożeniu dłoni w zgięciu grzbietowym.

 

Objawy:

 

Początkowo tylko nocne drętwienia i bóle palca środkowego, wskazującego i kciuka zaczynają pojawiać się również w dzień. Prowadzenie auta czy jazda na rowerze stają się uciążliwe, a praca fizyczna wyraźnie wzmaga dolegliwości. Sprawność manualna ulega pogorszeniu przy funkcjach wymagających precyzji (wkręcanie, pisanie, malowanie i wiele innych). Niektórzy nazywają to następnym stadium choroby. Następnie dołączają się zaburzenia czuciowe o charakterze parestezji skóry dłoni obszarze unerwienia nerwu pośrodkowego, niedowłady oraz zaniki mięśni kłębu kciuka,mięśnia głównie odwodziciela krótkiego kciuka. Wyrazem pogłębiania się zmian degeneracyjnych nerwu pośrodkowego jest złagodzenie cierpnięcia paliczków w nocy. To ostatnie stadium zespołu cieśni nadgarstka wymagające natychmiastowego leczenia. Jego zaniechanie grozi niedokrwieniem i trwałym upośledzeniem nerwu pośrodkowego oraz dużą dysfunkcją ręki!Kanał nadgarstka to tunel ograniczony od dołu i po bokach przez kości, a od góry przez więzadło poprzeczne nadgarstka. W jego przestrzeni przebiegają ściśle nerw pośrodkowy i ścięgna mięśni zginaczy palców.Wskutek zmian zapalnych,obrzęku i pogrubienia pochewek pokrywających ścięgna oraz przerostu więzadła poprzecznego wnętrze kanału jeszcze bardziej się zmniejsza .Skutkuje to uciskiem na włókna nerwowe i odżywiające go tętnice. Z powodu niedokrwienia dochodzi do zmian degeneracyjnych. Po ustaniu ucisku wraca prawidłowe ukrwienie i nerw pośrodkowy się regeneruje. Dlatego tak ważne jest wczesne leczenie. Nie potrzeba długiej diagnostyki .Na ogół wystarcza staranny wywiad i badanie podstawowe. Sprawdzamy sprawność manualną dłoni i czucie powierzchowne w palcach. W teście Phalena wzmaga się ból przy maksymalnym zgięciu grzbietowym nadgarstka. Czucie powierzchowne bywa znacznie osłabione. Wspieramy się badaniem przewodnictwa nerwu pośrodkowego (EMG),a w przypadkach wątpliwych jest ono konieczne. Rzadziej zaleca się badanie USG i rtg nadgarstka.

 

Fizjoterapia i Leczenie:

 

W początkowym stadium choroby czasami wystarczy leczenie nieoperacyjne. Polega na krótkotrwałym unieruchomieniu dłoni i przedramienia w stabilizatorze. W celu zlikwidowania obrzęku i stanu zapalnego ścięgien ordynujemy niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki flebotropowe i poprawiające funkcję nerwów obwodowych oraz fizykoterapię. Najczęściej dotyczy to ludzi w średnim wieku, a więc brak jest przeciwwskazań do tej formy leczenia. W zależności od dominujących objawów (drętwienie, ból,obrzęk, brak czucia) stosujemy pole magnetyczne, jontoforezę, stymulator Tens, prądy interferencyjne, elektrostymulację czy laseroterapię. Parametry dobieramy indywidualnie, ale należy zaznaczyć,że w elektrostymulacji dobre wyniki daje prąd trójkątny unipolarny, a w lżejszych przypadkach (wczesnych) prąd sinusoidalny bipolarny przez 12-15minut 10 razy (maksymalnie20 powtórzeń). Niekiedy stosujemy fonoforezę czy termoterapię , które mogą wzmagać obrzęk lub ból. W zaniku mięśni zaleca się kinezyterapię (bywa,że konieczne są ćwiczenia czynno-bierne). Czasem podaje się do kanału nadgarstka sterydy, które likwidują stan zapalny, ale równocześnie uszkadzają przerośnięte pochewki ścięgien. Odbarczenie nerwu w kanale nadgarstka można uzyskać jedynie w czasie zabiegu operacyjnego, do czego wielokroć namawiam swoich pacjentów. Operację przeprowadza się metodą otwartą lub endoskopową. W tym pierwszym przypadku cięcie wykonuje się na nasadzie dłoni. W początkowej fazie choroby wystarczy przecięcie więzadła poprzecznego (krótka blizna).W przewlekłym zespole przeciążenia nadgarstka ortopeda zmuszony jest usunąć powstałą zapalną ziarninę uciskającą na nerw i naczynia krwionośne. Cięcie jest wówczas dłuższe, a rekonwalescencja trwa zazwyczaj 3-4 miesiące. W tym drugim sposobie operacja trwa zaledwie kilka minut. Narkoza w obu przypadkach jest niepotrzebna. Stosuje się zwykle znieczulenie miejscowe. Ustąpienie dolegliwości po zabiegu świadczy,że poprawnie zdiagnozowano pacjenta, a technika i termin zabiegu były odpowiednie. Niestety wielu zwleka z operacją. Dolegliwości wówczas powracają lub tak na dobrą sprawę nigdy nie ustępują. Zabiegi fizjoterapeutyczne mogą złagodzić ból, drętwienie czy obrzęk lecz ich nie znoszą. Zespół cieśni nadgarstka róż-nicujemy między innymi z uciskiem na korzenie nerwowe C6-h1 w obrębie kręgosłupa szyjnego lub dolnego pnia splotu ramiennego, z Zespołem rowka nerwu łokciowego, z entezopatią i zmianami zwyrodnieniowymi w okolicy nadgarstka, a rzadziej z polineuropatiami w przebiegu innych chorób (cukrzyca) czy zespołem KANAŁU GUYONA(zaniki kłębika i parestezje palców).Pamiętajmy by unikać pozycji wymuszonej, a kiedy jest to niemożliwe - praca zawodowa to profilaktycznie zmieniajmy pozycję kończyn górnych,wykonujmy najprostsze ćwiczenia oraz krótkie przerwy w pracy. Przy podejrzeniu zespołu cieśni nadgarstka - cierpnięcie i ból nasilający się w nocy ,szukajmy specjalisty, który jest w stanie skutecznie pomóc.